Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Παρ’ ό­λες τις προ­ε­κλο­γι­κές δε­σμεύ­σεις του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, η διακυ­βέρ­νησή του ε­ξε­λίσ­σε­ται σε α­πο­θέ­ω­ση του νε­πο­τι­σμού και της α­δια­φά­νειας στη στε­λέ­χω­ση της δη­μό­σιας διοί­κη­σης. Α­πό τις πρώ­τες κιό­λας μέ­ρες πα­ρα­κο­λου­θού­με τη σπου­δή με την ο­ποί­α η κυ­βέρ­νη­ση ε­πι­χει­ρεί να ε­λέγ­ξει τον κρα­τι­κό μη­χα­νι­σμό στε­λε­χώ­νο­ντάς τον με “υμε­τέ­ρους” -κομ­μα­τι­κούς, συγ­γε­νείς και φί­λους - και

Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ προ­χώ­ρη­σε σε α­νοι­χτή πο­λι­τι­κή συμ­μα­χί­α με τη ναζι­στι­κή συμ­μο­ρί­α, κα­λώ­ντας στο β΄ γύ­ρο σε υ­πο­στή­ρι­ξη των υ­πο­ψη­φί­ων του από τη “ΧΑ”. Το ψευ­τοΚ­ΚΕ έ­κα­νε πλά­τες στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ α­φού δεν κα­τάγ­γει­λε αυ­τό το κα­τά­πτυ­στο κά­λε­σμα.

Η αναφορά της πρώην εισαγγελέα Εφετών Γ. Τσατάνη στην επιτροπή της Βουλής που διεξάγει την έρευνα για τα πεπραγμένα του καραμανλικού - τσιπρικού Παπαγγελόπουλου, αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ (και μετά του σκέτου ΣΥΡΙΖΑ), ότι ακριβώς αυτά που της έλεγε απειλώντας την για να επηρεάσει την εξέλιξη διάφορων υποθέσεων ο συριζανελίτης υπουργός τα έγραψαν αργότερα οι «Πυρήνες της Φωτιάς» σε προκήρυξή τους όταν έβαλαν βόμβα έξω από το σπίτι της, αλλά και η επίθεση του «Ρουβίκωνα» στο σπίτι του δημοσιογράφου του ΣΚΑΪ Άρη Πορτοσάλτε έφεραν ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα της ψευτοαριστερής και ψευτοαναρχικής βίας, ψηλής και «χαμηλής» έντασης αντίστοιχα.

Λίγο πριν τη διάλυση της Βουλής η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έφερε εσπευσμένα στη Βουλή για ψήφιση αλλαγές στον ποινικό κώδικα και τον κώδικα ποινικής δικονομίας που σημαίνουν μία ριζική αναδιάρθρωση όλου του ποινικού συστήματος, με ρυθμίσεις που για πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση νομιμοποιούν σε ένα ευρύ φάσμα τη φασιστική βία, κρατική και παρακρατική.

  Η ΣΥ­ΡΙ­ΖΑΙΑ πε­ρι­φε­ρειάρ­χης συ­νε­πής με ό­σα εί­χε ε­ξαγ­γεί­λει πριν τις αυ­το­διοι­κη­τι­κές ε­κλο­γές  με ε­πι­στο­λή που έ­στει­λε πρό­σφα­τα προς τους δη­μάρ­χους που ε­μπλέ­κο­νται με τη δια­χεί­ρη­ση των α­πορ­ρι­μά­των του νο­μού Ατ­τι­κής, έ­βα­λε ε­πί­ση­μα τέ­λος στους δια­γω­νι­σμούς για την υ­λο­ποί­η­ση 4 μο­νά­δων ε­πε­ξερ­γα­σί­ας α­πορ­ριμ­μά­των σε Φυ­λή, Ά­νω Λιό­σια, Γραμ­μα­τι­κό και Κε­ρα­τέ­α.

Το μαύ­ρο  μέ­τω­πο των ρω­σό­δου­λων σα­μπο­τα­ρι­στών, με ε­πι­κε­φα­λής τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και σε αλ­λη­λο­συ­μπλη­ρού­με­νη δρά­ση με τον Σα­μα­ρά, έ­στη­σε την πρώ­τη με­γά­λη προ­βο­κά­τσια του σή­με­ρα (8/3/2013) στη Χα­λ­κι­δι­κή.

 

Ρίγη αγωνίας όχι μόνο στους 12.500 εργαζόμενούς της και στις οικογένειές τους, αλλά και σε ολόκληρη την αγορά έχει δημιουργήσει ο κίνδυνος λουκέτου στην τεράστια εμπορική αλυσίδα του Μαρινόπουλου. Κι αυτό γιατί η εταιρεία έχει υποχρεώσεις προς τράπεζες, προμηθευτές, ασφαλιστικά ταμεία και δημόσιο που φτάνουν κοντά στο 1,5 δισ. ευρώ.

 

Οι να­ζι­στές της “Χρυ­σής Αυ­γής” δεν λυ­πή­θη­καν τα γλυ­κό­λο­γα και τους ε­παί­νους για τη νέ­α, “α­ντι­μνη­μο­νια­κή” (τό­τε α­κό­μη δεν εί­χε υ­πο­γρά­ψει ό­τι σέ­βε­ται το μνη­μό­νιο), κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με τους Α­ΝΕΛ, κα­τά τη διάρ­κεια της συ­ζή­τη­σης ε­πί των προ­γραμ­μα­τι­κών δη­λώσεων, ό­πως ση­μειώ­νε­ται σε ρεπορ­τάζ της Ε­φη­με­ρί­δας των Συ­ντα­κτών της 12ης του Φλε­βά­ρη.

Kατηγορούν τον Τσίπρα ότι θέλει να εμφανιστεί καιροσκοπικά και απατεωνίστικα σαν συνεχιστής του Α. Παπανδρέου για να σωθεί η εξουσία ΣΥΡΙΖΑ από την καταστροφή μέσα από μια κυβερνητική συμμαχία με το ΠΑΣΟΚ, αλλά και γενικότερα για να μαζέψει παλιούς πασοκτζήδες ψηφοφόρους που αναπολούν τον Παπανδρέου γιατί έδωσε λεφτά στο λαό. Πράγματι υπάρχει και είναι μάλιστα πολύ σοβαρή αυτή η τακτική σκοπιμότητα στη θεαματική αυτή κίνηση του Τσίπρα, σκοπιμότητα που αναλύουμε σε ένα άλλο άρθρο αυτού του φύλλου της Νέας Ανατολής.

  Το νο­μο­σχέ­διο για τον ε­νιαί­ο φό­ρο α­κι­νή­των ει­σά­γει έ­να α­πό­λυ­τα στρε­βλό και ά­δι­κο σύ­στημα φο­ρο­λό­γη­σης α­φού φο­ρο­λο­γεί πε­ρισ­σό­τε­ρο τα α­κί­νη­τα που δεν α­πο­φέ­ρουν κα­νέ­να ει­σό­δη­μα στους ι­διο­κτή­τες τους, ό­πως εί­ναι τα ε­ντός σχε­δί­ου οι­κό­πεδα χω­ρίς κτί­σμα.