Tο κανιβαλικό εθνοφασιστικό συλλαλητήριο της 20ης του Γενάρη στο Σύνταγμα έκανε τα στομάχια πολλών δημοκρατικών και προοδευτικών ανθρώπων να σφιχτούν. Το καθεστωτικό τέρας, με τους παπάδες του, τους άμεσα ή έμμεσα συμμετέχοντες στρατιωτικούς του, τη σοβινιστική αντιδραστική ιντελιγκέντσια του και πάνω απ’ όλα με τους μαχαιροβγάλτες ναζιστές του της «Χρυσής Αυγής» ήταν εκεί. Δεν ήταν όσο μαζικό διακήρυσσε πως θά ‘ταν, μάζεψε ωστόσο μια όχι αμελητέα μάζα, κυρίως από το πολιτικά πιο καθυστερημένο και γεμάτο εθνικιστικές προλήψεις κομμάτι του συντηρητικού κόσμου και, το χειρότερο, είχε πίσω του ένα γενικά πλειοψηφικό ρεύμα.

Στις 7 του Ιούλη είχαμε δυο καλά νέα και ένα κακό. Από τακτική άποψη τα δυο καλά νέα είναι σημαντικότερα. Από στρατηγική τη μεγαλύτερη σημασία έχει το κακό. Τα δύο καλά νέα είναι η πτώση της σοσιαλφασιστικής συμμορίας Τσίπρα και το ξωπέταγμα των ναζικανιβάλων της «Χρ. Αυγής» από τη Βουλή. Το κακό νέο είναι η σταθεροποίηση του ΣΥΡΙΖΑ παρά το κάζο των ευρωεκλογών.

Η ά­νο­δος στην ε­ξου­σί­α των σο­σιαλ­φα­σι­στών του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ή­ταν μί­α τερά­στια ώ­θη­ση για τη γορ­γή συ­γκρό­τη­ση ε­νός φαιο”κόκ­κι­νου” με­τώ­που ε­ξου­σί­ας στην υ­πη­ρε­σί­α των συμ­φε­ρό­ντων της νε­ο­να­ζι­στι­κής Ρω­σί­ας του Πού­τιν. Η πρό­σκλη­ση α­πό τον υ­πουρ­γό ε­ξω­τε­ρι­κών Κο­τζιά στη ναζι­στι­κή “Χρυ­σή Αυ­γή”

Για να δικαιολογήσουν τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, οι φίλοι του ρωσικού κράτους, ιδιαίτερα οι ηγεσίες της ψευτοαριστεράς, συνηθίζουν να αποκαλούν την Ουκρανία ναζιστική χώρα. Η πραγματικότητα όμως έρχεται όχι μόνο να διαψεύσει πανηγυρικά το πιο πάνω αφήγημα αλλά και να καταδείξει την ιδεολογικοπολιτική συνάφεια των ηγεσιών αυτών με τα κλασικά ναζιστικά τέρατα.

Την ώρα που η ναζιστική δολοφονική συμμορία απολαμβάνει με κοινοβουλευτική ομοφωνία καθεστώς νομιμότητας και που η κυβέρνηση την αναγνωρίζει σαν ισότιμο κοινοβουλευτικό κόμμα με το οποίο μπορεί να συνεργάζεται, οι συνήγοροι των θυμάτων της ναζιστικής βίας στη δίκη της «Χρ. Αυγής» συμπαρατάχθηκαν ανοιχτά με τους ναζιστές στην προσπάθεια τους να εμποδίσουν την εξέταση πέντε πρώην μελών της συμμορίας που θέλησαν να καταθέσουν εναντίον των ναζιστών κατηγορούμενων με το καθεστώς του προστατευόμενου μάρτυρα, δηλαδή ανώνυμα και χωρίς φυσική παρουσία στο δικαστήριο.