Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Η προεδρία των ΗΠΑ συγκλόνισε την Ευρώπη και άλλαξε για πάντα τη στάση της απέναντι στη νατοϊκή συμμαχία απαιτώντας την προσάρτηση της Γροιλανδίας με εξαγορά ή πόλεμο. Η Ευρώπη αντιστάθηκε σε αυτήν την απαίτηση, ο Τραμπ την απείλησε με δασμολογικό πόλεμο και εκείνη ανταπάντησε με μια αντίστοιχη απειλή. Το αποτέλεσμα ήταν η άνοδος των επιτοκίων δανεισμού των ΗΠΑ ενώ ταυτόχρονα στελέχη του ρεπουμπλικανικού κόμματος στο Κογκρέσο διαφώνησαν ανοιχτά με τη ρήξη που επιζητούσε ο Τραμπ με την Ευρώπη. Έτσι η προεδρία Τραμπ υποχώρησε σε αυτή τη φάση.

Όμως απέσπασε προηγούμενα μια σημαντική πολιτική παραχώρηση από τον φιλικό του γραμματέα του ΝΑΤΟ, ο οποίος αναγκάστηκε εξ αιτίας της οργισμένης αποδοκιμασίας της Δανίας να διαψεύσει τον εαυτό του. Είναι ωστόσο γεγονός ότι πρότεινε στον Τραμπ αντί για ολόκληρη τη Γροιλανδία οι ΗΠΑ να προσαρτήσουν μόνο το έδαφος των στρατιωτικών τους βάσεων εκεί, πράγμα που αποτελεί μία πιο εκλεπτυσμένη και πιο διασπαστική για την Ευρώπη μορφή προσάρτησης. Αν η πρόταση του Ρούτε γινόταν δεκτή από την Ευρώπη, αυτό θα σήμαινε την επίσημη αποδοχή της επιστροφής της ανθρωπότητας στον αποικιοκρατικό ιμπεριαλισμό (1) και ουσιαστικά τη διάλυση του ΝΑΤΟ σαν συμμαχίας ανεξάρτητων κρατών. Ο κίνδυνος αποσοβήθηκε προς το παρόν αλλά η κρίση της Γροιλανδίας παραμένει και ήδη έχει αλλάξει βαθιά τις σχέσεις της Ευρώπης με τις ΗΠΑ, αλλά και τη συνείδηση που έχει η Ευρώπη για τον εαυτό της και τον κόσμο.

Η ήττα του φασίστα Τραμπ το πρώτο καθήκον κάθε φίλου της ειρήνης και της δημοκρατίας - Στήριξη στον Μπάιντεν αλλά χωρίς αυταπάτες

Ο Μπάιντεν όμηρος των Ομπάμα - Σάντερς

Χωρίς την ηγεμονία στο αντιφασιστικό μέτωπο της λαϊκής και εργατικής Αριστεράς οι μισοδημοκρατικές φράξιες της αστικής τάξης οδεύουν νομοτελειακά προς συντριβή

Όλα δείχνουν ότι ο Τραμπ πραγματοποίησε τη δεύτερη εγχείρηση του στο εσωτερικό ενός φασιστικού καθεστώτος, μετά από εκείνη στη Βενεζουέλα για λογαριασμό του εντολέα του, της πουτινικής Ρωσίας. Όπως στην εγχείρηση της Βενεζουέλας ο κόσμος έμαθε από τη μια στιγμή στην άλλη το όνομα Ντέλσι Ροντρίγκεζ έτσι και στην περίπτωση του Ιράν έμαθε το όνομα Γκαλιμπάφ. Περισσότερο βέβαια από δύο πρόσωπα έχουμε εδώ να κάνουμε με εκπροσώπους πολιτικών φραξιών που πήραν την πολιτική εξουσία στηριγμένες στη σύγχυση και τις απώλειες που προκάλεσε η στρατιωτική επέμβαση του ακόμα πιο ισχυρού στον κόσμο ιμπεριαλισμού, του αμερικάνικου. Αυτός είναι μέσα στην κάθοδό του σε τόσο μεγάλη παρακμή ώστε να έχει διαβρωθεί στην ηγεσία του από τον ανερχόμενο ρώσικο σοσιαλιμπεριαλισμό.

ΟΙ ΛΑΟΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΟΚΥΨΟΥΝ ΣΤΟΝ ΚΟΥΙΣΛΙΓΚ ΤΡΑΜΠ

Μόνο ένας προβοκάτορας στην υπηρεσία του νεοναζί Πούτιν θα απαιτούσε προσάρτηση της Γροιλανδίας την ώρα που οι ΗΠΑ είχαν με τις υπάρχουσες διμερείς συμφωνίες τη δυνατότητα κάθε αμυντικής αλλά και εξορυκτικής δραστηριότητας στο απέραντο νησί.

Όμως ο Τραμπ δεν είναι μόνο ένας αποκρουστικός αλλά και ένας αδύναμος φασίστας. Γιατί οι ΗΠΑ είναι ακόμα μια δημοκρατική χώρα και όχι μια χώρα μακρόχρονα δουλεμένη στο νεοναζιστικό επεκτατισμό όπως η Ρωσία του Πούτιν. Γι αυτό άλλωστε ως τώρα ο Τραμπ κάνει μόνο αναίμακτες για τις ΗΠΑ επεμβάσεις που εξασφαλίζουν στη Ρωσία τη δυνατότητα να αντικαθιστά τοπικούς ρωσόφιλους φασίστες με άλλους ακόμα πιο υποτακτικούς της.

Αυτό σημαίνει ότι το χέρι του Τραμπ θα κοβόταν σύντομα όχι μόνο από τους αμερικανούς δημοκράτες αλλά και από τους δικούς του MAGA απομονωτιστές αν η Ευρώπη τολμούσε να πολεμήσει και να δώσει τους πρώτους νεκρούς αμερικανούς στρατιώτες που θα επιχειρούσαν να προσαρτήσουν ευρωπαϊκό έδαφος, πόσο μάλλον όταν αυτό είναι το έδαφος της ειρηνικής και δημοκρατικής Γροιλανδίας.

Για μια τέτοια ισχυρή απάντηση στον Τραμπ μόνο μια προϋπόθεση υπάρχει: η σταθερή αντιφασιστική ενότητα των ευρωπαϊκών λαών.

Αθήνα, 18/1/2026

Σε προηγούμενο άρθρο μας για το ζήτημα του πυρηνικού οπλοστασίου της Β. Κορέας («Το προβοκατόρικο παιχνίδι του Τραμπ στη Βόρεια Κορέα», http://www.oakke.gr/global/2013-02-16-19-26-19/item/857-, 8/9), εκτιμούσαμε ότι βασικός στόχος της παρέμβασης Τραμπ ήταν

Δημοσιεύουμε παρακάτω το πιο χαρακτηριστικό υποκεφάλαιο με τον υπότιτλο «φανταστικοί αμερικανοί» από ένα μεγάλο άρθρο των Τάιμς της Νέας Υόρκης που έχει γενικό τίτλο: «Η συνομωσία για να ανατραπεί μια εκλογή» (https://www.nytimes.com/interactive/2018/09/20/us/politics/russia-interference-election-trump-clinton.html, 20/9/2018) στο οποίο υπάρχει η πιο συγκεντρωμένη ως τώρα έκθεση της συνομωσίας με την οποία ο Ντ. Τραμπ, ένας άνθρωπος της πουτινικής Ρωσίας, κατέλαβε με ένα καλοοργανωμένο ρεσάλτο την προεδρία των ΗΠΑ.

Αναδημοσιεύουμε εδώ άρθρο που δημοσιεύτηκε στους Financial Times πριν τις αμερικάνικες εκλογές, στις 16/10/2016 (των Michael Stott και Catherine Belton). Το άρθρο αποκαλύπτει τους βαθιούς δεσμούς του Τραμπ με τους νέους τσάρους του Κρεμλίνου που ξεκίνησαν ήδη από την εποχή του Γκορμπατσόφ (την οποία οι αρθρογράφοι αναφέρουν ως “σοβιετικά χρόνια”, όπως συνήθως τη χαρακτηρίζουν οι αστοί και οι ψευτοαριστεροί).

Οι ρώσικες διασυνδέσεις του Τραμπ

Δυναμώνουν οι πιέσεις στον Ντόναλντ Τραμπ αφότου οι ΗΠΑ επίσημα κατηγόρησαν την κυβέρνηση Πούτιν για ανάμιξη στις προεδρικές εκλογές του Νοέμβρη

ΤΑ ΣΟΒΙΕΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ Η "ΑΓΡΙΑ ΑΝΑΤΟΛΗ" ΤΟΥ ΓΕΛΤΣΙΝ

Οι δεσμοί του ρεπουμπλικάνου υποψηφίου με τη Ρωσία είναι ένα μίγμα επίδειξης, μπίζνες και μεγαλοστομίας που διαρκεί 30 χρόνια. Οι FT συγκέντρωσαν αυτόν τον κατάλογο μέσα από διάφορες πηγές, ανιχνεύοντας τη λατρεία του Τραμπ για τη Ρωσία από την αρχή της στη σοβιετική εποχή, έως την εποχή Πούτιν και την αμερικανική προεδρική καμπάνια.

Ο αγωγός φυσικού αερίου Nord Stream 2 που θα συνδέει τη ρωσική χερσόνησο Γιαμάλ στην Αρκτική απευθείας με τις γερμανικές ακτές κοντεύει να ολοκληρωθεί ενισχύοντας την επιρροή των νέων χίτλερ του Κρεμλίνου πάνω στην Ευρώπη.

Η Πρωτομαγιά βρίσκει γι’ ακόμη μια χρονιά την παγκόσμια εργατική τάξη χωρίς μαζικά δικά της κόμματα, χωρίς μια κάποια κάπως ενιαία κατεύθυνση, κυρίως χωρίς μια ορατή ελπίδα, για τους περισσότερους εργαζόμενους του χεριού και του πνεύματος, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι μες στα μυαλά και στις καρδιές των εργαζόμενων μαζών σε Ανατολή και Δύση επιβιώνουν και σιγοκαίνε σαν μια βαθιά και πανίσχυρη πολιτισμική παρακαταθήκη οι δημοκρατικές και επαναστατικές παραδόσεις των μεγάλων αντιφασιστικών και εργατικών επαναστατικών αγώνων του 20ού αιώνα.

Αυτή είναι μια κατάσταση που κάθε άλλο παρά πρωτόγνωρη είναι για την παγκόσμια εργατιά, ειδικά από το 1980 και μετά, όταν μετά την ΕΣΣΔ έπεσε το τελευταίο κάστρο των σοσιαλιστικών επαναστάσεων του 20ού αιώνα, η κόκκινη Κίνα του Μάο Τσε Τουνγκ και του Χούα Κούο Φενγκ, αλωμένη από τους σοσιαλφασίστες του Τενγκ Σιάο Πινγκ. Η τραγωδία δεν ήταν τόσο η άλωση απ’ τα μέσα των πρώτων νικηφόρων προλεταριακών επαναστάσεων στην ιστορία και η μετατροπή της Ρωσίας και της Κίνας από κέντρα της παγκόσμιας προόδου σε διεθνείς φάρους του φασισμού, της αντεπανάστασης και του πολέμου. Ήταν κυρίως η μετατροπή της συντριπτικής πλειονότητας των “κομμουνιστικών” (από τη δεκαετία του 60) κι έπειτα των “μ-λ κομμουνιστικών” (τη δεκαετία του 80) κομμάτων και οργανώσεων σε κάθε χώρα σε πρωτοπορίες του πραξικοπηματισμού, του σοσιαλφασισμού και της αντεργατικής αντίδρασης, σε ακροδεξιά εργαλεία των νέων αστικών τάξεων Μόσχας και Πεκίνου για τη χιτλερικού τύπου κατάκτηση της παγκόσμιας ηγεμονίας.

Οι προβοκάτσιες Τραμπ αρχίζουν να παίρνουν κατακλυσμιαία μορφή, ιδιαίτερα όσον αφορά στην ενεργειακή αχίλλεια φτέρνα της Δύσης, δηλαδή το παγκόσμιο επίκεντρο της παραγωγής και ροών πετρελαίου, τη Μέση Ανατολή. Και φυσικά το αιώνιο «κέντρο» σε όλες τις ευρείας κλίμακας άδικες διεθνείς αντιπαραθέσεις και αλληλοφαγώματα, η πουτινική Ρωσία, είναι ήδη εκεί, καλά πλασαρισμένη,