Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Όσο παρατείνεται ο αποκλεισμός του Ορμούζ, ιδιαίτερα μετά τις στοχευμένες δολοφονίες που διευκόλυναν να ανεβεί στην ηγεσία του φασιστικού καθεστώτος του Ιράν η πιο φιλορώσικη φράξια του με κύριο εκπρόσωπο τον Γκαλιμπάφ ( https://oakke.gr/global/item/1821-  ), τόσο περισσότερο φανερή γίνεται μια δεύτερη στόχευση αυτού του πολέμου, που είναι η αποσταθεροποίηση της Ευρώπης μέσα από το συνεχιζόμενο αποκλεισμό των στενών του Ορμούζ, από όπου περνούσε μέχρι πρόσφατα το 20% της παγκόσμιας προμήθειας υδρογονανθράκων.

Ο αποκλεισμός των στενών εκτοξεύει την τιμή της ενέργειας και των λιπασμάτων παγκόσμια και οδηγεί τις οικονομίες της ελάχιστα πετρελαιοπαραγωγικής και χαλαρά ενωμένης βιομηχανικής Ευρώπης σε κατάσταση στασιμοπληθωρισμού, δηλαδή ψηλού πληθωρισμού και στασιμότητας της ανάπτυξης, οπότε διόγκωσης της ανεργίας και της φτώχιας των εργαζομένων. Πρόκειται για μία κατάσταση που επιτρέπει την πιο γρήγορη άνοδο στην εξουσία των φαιο-«κόκκινων» υποστηριχτών του Πούτιν. Ταυτόχρονα, αυτός ο αποκλεισμός εξαρτάει την Ευρώπη οικονομικά, οπότε και πολιτικά από τις ΗΠΑ του Τραμπ. Οι δυο αυτοί παράγοντες δυναμώνουν τις πιο ενδοτικές τάσεις στο εσωτερικό της Ευρώπης απέναντι στη Ρωσία και την Κίνα οπότε και τις τάσεις διάσπασης της.

Το παρακάτω άρθρο μας είναι το πρώτο μετά τον πόλεμο αντιπερισπασμού που άναψε η πουτινική διπλωματία στη Μέση Ανατολή, το οποίο δεν ασχολείται κυρίως με την κεντρική σε αυτόν αντίθεση Ισραήλ-Χαμάς αλλά με την αντίθεση των ρωσόφιλων μουσουλμανικών χωρών με το Ισραήλ και τη Δύση και μάλιστα ουσιαστικότερα με την Ευρώπη. Πιστεύουμε ότι με τη φρικαλεότητά της αντισημιτικής σφαγής της Χαμάς στις 7 του Οκτώβρη που πάγωσε το λαό του Ισραήλ ο ρωσοκινεζικός Άξονας διευκόλυνε την ακροδεξιά ηγεσία Νετανιάχου να απαντήσει με την συνηθισμένη επεκτατική αντιπαλαιστινιακή της λογική (https://www.oakke.gr/global/item/1628-,  https://www.oakke.gr/global/2013-02-16-19-26-19/item/1332-, https://www.oakke.gr/global/2013-02-16-19-23-31/item/397-) ακριβώς για να δώσει στα τσιράκια του Άξονα και στην πλειοψηφία τους τσιράκια και των μουλάδων του Ιράν, το πρόσχημα να επιτεθούν όχι τόσο ενάντια στο Ισραήλ όσο στις δυτικές και μάλιστα κυρίως στις ευρωπαϊκές χώρες.

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση των Ιρανών προσφύγων στο λόφο του Αρείου Πάγου με σύνθημα “Αλληλεγγύη στην εξέγερση του Ιρανικού λαού ενάντια στο ισλαμικό καθεστώς" στις 8/10/2022. Η συγκέντρωση έγινε στο πιο ψηλό σημείο του λόφου για να φαίνεται από τους επισκέπτες του χώρου, και είχε θερμή αποδοχή με πολλές φωτογραφίες και βίντεο, ενώ όλοι στάθηκαν με σεβασμό γύρω από τους Ιρανούς πρόσφυγες, που είχαν σηκώσει πανώ και φώναζαν με μεγάλη ένταση συνθήματα υπέρ της μεγάλης εξέγερσης των ιρανών γυναικών και κατά της ιρανικής δικτατορίας.

Σχετικά με τις εξελίξεις στο Ιράν θα έχουμε σε λίγες μέρες μια πιο καθαρή εικόνα και ελπίζουμε μια πιο λεπτομερειακή ανάλυση. Ωστόσο για να έχουν οι αναγνώστες μας την πρώτη μας εκτίμηση για τις συγκρούσεις εκεί γράφουμε εδώ λίγα λόγια.

Τον Ιού­λη του 1994 η ε­βρα­ϊ­κή κοι­νό­τη­τα του Μπουέ­νος Ά­ι­ρες δέχτη­κε μί­α με­γά­λης κλί­μα­κας δο­λο­φο­νι­κή ε­πί­θε­ση που στοί­χι­σε τη ζω­ή σε 85 ά­τομα τραυ­μα­τί­ζο­ντας ε­κα­το­ντά­δες άλ­λα. Πολ­λά χρό­νια αρ­γό­τε­ρα η ει­σαγ­γε­λί­α της Αρ­γε­ντι­νής κα­τη­γό­ρη­σε για την ε­πί­θε­ση τη Χεζ­μπο­λάχ και το ι­σλα­μο­φα­σιστι­κό Ι­ράν σα χρη­μα­το­δό­τη της και πέ­τυχε την έκ­δο­ση διε­θνούς ε­ντάλ­ματος σύλ­λη­ψης για 6 ά­το­μα.

Αφιονισμένο το στίφος των ηγετών και των στελεχών της ψευτοαριστεράς, προκειμένου να αντισταθμίσει και να ανακόψει το κύμα συμπάθειας προς το μαρτυρικό λαό της Ουκρανίας, έχει ξεκινήσει από την αρχή του πολέμου τις σχετικοποιήσεις, προκειμένου να βγάλει λάδι τους δολοφόνους, βασανιστές και βιαστές του Κρεμλίνου, που είναι και τα αφεντικά του.

Κλασικότερο των επιχειρημάτων του στίφους αυτού είναι ότι η τωρινή πάνδημη συγκίνηση και κινητοποίηση των λαών (και σε κάποιο βαθμό και κυβερνήσεων) πολλών δημοκρατικών χωρών για την Ουκρανία είναι υποκριτική, αφού οι σημερινοί υπερασπιστές των Ουκρανών έδειξαν τάχα μικρότερη ή καθόλου ευαισθησία για τους πολέμους και το αίμα που χύνεται άφθονο σε άλλα σημεία του πλανήτη. Μολονότι πολλές φορές οι ψευτοαριστεροί, με αρχηγούς τους κνίτες του Περισσού, ξεκινούν μια μακρόσυρτη λίστα των μεταπολεμικών επεμβάσεων και εγκλημάτων του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού από την Κορέα του 1950 και δώθε, συχνά -και προκειμένου να μοιάζουν πιο πειστικοί- μιλούν πολύ για σχετικά πιο πρόσφατες συγκρούσεις (ή παλιότερες που συνεχίζονται και στο σήμερα).

Αναφέρονται έτσι εκείνες σε Υεμένη και Παλαιστίνη, ενώ θυμούνται συχνά και τη «Γιουγκοσλαβία». Με τη λέξη αυτή δεν εννοούν την πολυεθνική Γιουγκοσλαβία του 1945-1991, αλλά το σέρβικο έκτρωμα της «μικρής Γιουγκοσλαβίας», δηλαδή εκείνης των Σερβίας - Μαυροβουνίου (από την οποία οι Μαυροβούνιοι απέδρασαν αμέσως μόλις τους δόθηκε η ευκαιρία, το 2006) που βομβαρδίστηκε από το ΝΑΤΟ το 1999.

Με τον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν που ζούμε αυτή την περίοδο η ΟΑΚΚΕ βρέθηκε για τέταρτη φορά σε σύγκρουση με τη θέση που πήραν οι περισσότεροι δημοκρατικοί φιλελεύθεροι υπέρ μιας δυτικής στρατιωτικής επέμβασης ενάντια σε μια χώρα του τρίτου κόσμου που έχει μια τρομοκρατική δικτατορική κυβέρνηση. Η ΟΑΚΚΕ καταδίκασε αποφασιστικά όλες αυτές τις επιθέσεις σε πρώτο επίπεδο από άποψη αρχής, δηλαδή με το σκεπτικό ότι καμιά χώρα δεν έχει δικαίωμα να επιτεθεί σε μια άλλη για να την «απελευθερώσει» από μια δικτατορία. Αυτό είναι ένα δικαίωμα που έχει μόνο ο ίδιος ο λαός της δοσμένης χώρας και μπορεί να το ασκήσει παίρνοντας όπλα κατ’ αρχήν από τον ίδιο τον εχθρό και τελικά και από έξω.

Ο ιρανικός λαός προσπαθεί εδώ και μισό αιώνα με αλλεπάλληλες εξεγέρσεις να απαλλαχτεί από το φασιστικό και διεφθαρμένο ισλαμικό καθεστώς. Έχει πληρώσει κάθε φορά σκληρά με το αίμα και τα βασανιστήρια των καλύτερων παιδιών του χωρίς να έχει ως τώρα καταφέρει αυτή την απαλλαγή. Όμως έχει καταφέρει με κάθε τέτοια απόπειρα του να το κλονίσει όλο και περισσότερο και να το οδηγήσει σε μια ανεπίστρεπτη εσωτερική παρακμή και σε μια παγκόσμια ανυποληψία. Το τελευταίο τέτοιο μεγάλο κίνημα, το πιο δημοκρατικό και το πιο εχθρικό συνολικά στους μουλάδες ήταν αυτό του 2022 με το συγκλονιστικό σύνθημα «γυναίκες, ζωή, ελευθερία». Εκείνο ωστόσο που δεν κατάφερε ως τώρα κανένα από αυτά τα κινήματα ήταν να αναδείξει μια ηγεσία που θα μπορούσε να ενώσει το λαό σε ένα πλατύ αντιφασιστικό κίνημα και να τον οδηγήσει στη νίκη με το μόνο δυνατό τρόπο, τον ένοπλο και παρατεταμένο λαϊκό αγώνα. Λέμε ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος γιατί το καθεστώς των μουλάδων του Ιράν παρόλη την παρακμή και τη διεθνή του απομόνωση έχει ένα πελώριο στρατηγικό στήριγμα: το νεοχιτλερικό Άξονα Ρωσίας-Κίνας που δεν θα το αφήσει να πέσει στα χέρια του δημοκρατικού λαού του χωρίς να χρησιμοποιήσει τουλάχιστον την ίδια βία που χρησιμοποίησε κατά της ένοπλης δημοκρατικής εξέγερσης της Συρίας. Αν βέβαια ο Άξονας νίκησε αυτή την αντίσταση και τελικά έφερε στην εξουσία της Συρίας σαν απελευθερωτές τους ισλαμοναζί της Αλ Κάιντα αυτό οφείλεται αποκλειστικά στην πολιτική τυφλότητα και τη γουρουνοπετσιά των δυτικών, κυρίως των αμερικάνων ιμπεριαλιστών που με πρόεδρο τότε τον μοιραίο Ομπάμα υπονόμευσαν πολλαπλά τη μεγαλειώδη ένοπλη εξέγερση.

Σε μια κρίσιμη στιγμή για την αντίσταση της Ουκρανίας στους ρώσους εισβολείς, προωθήθηκε πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για να αναγνωριστεί η Ρωσία ως κράτος – χορηγός της τρομοκρατίας η οποία θα μπει σε ψηφοφορία στην Ολομέλεια του που συνεδριάζει 21-24 Νοέμβρη. Μπροστά στην κρίσιμη ψηφοφορία και για την υποστήριξη αυτής της πρότασης ο σύλλογος των Ουκρανίδων Γυναικών στην Ελλάδα κάλεσε σε πορεία από το Πανεπιστήμιο στο Σύνταγμα και συγκέντρωση στην πλατεία το Σαββάτο στις 19/11. Ταυτόχρονα κάλεσε τους ιρανούς πρόσφυγες στην Ελλάδα που κάθε Σάββατο απόγευμα στο Σύνταγμα διοργανώνουν τις δικές τους εκδηλώσεις αλληλεγγύης στην εξέγερση του ιρανικού λαού ενάντια στο φασιστικό καθεστώς των μουλάδων και σύμμαχο των νεοχιτλερικών του Κρεμλίνου να βαδίσουν από κοινού.

Έτσι έγινε η κοινή διαδήλωση της 19/11 που ήταν μία πολύ σημαντική έκφραση και μία άμεση συνέπεια της μοιραίας σύγκλισης των δύο αγώνων που απόκτησαν κοινό εχθρό. Ήταν μία συγκλονιστική και μαζική κινητοποίηση, με παλμό και μαχητικά συνθήματα που φώναζαν συχνά μαζί ουκρανοί και ιρανοί.

Η ΟΑΚΚΕ ήταν εκεί. Δίπλα στους ιρανούς και τους ουκρανούς στάθηκαν σύντροφοι με πλακάτ με συνθήματα υποστήριξης των δύο κινημάτων (“Hitler Putin Hands Off Ukraine”, «Ειρήνη=Καμία Εδαφική Παραχώρηση στον Εισβολέα», “Down with Iranian Ismalofascists”, “Πούτιν, Ξι, Καμενεί θα έχετε το τέλος όλων των ναζί”). Στη διάρκεια της συγκέντρωσης φώναξαν το σύνθημα «Λευτεριά στην Ουκρανία-Στο Ιράν Δημοκρατία» που αποτύπωνε το πνεύμα της ενότητας αυτών των δύο σπουδαίων αγώνων.

Η απειλή του Τραμπ για επέμβαση στο Ιράν έγινε πράξη. Η ΟΑΚΚΕ ενώ συνεχίζει να στέκεται στο πλευρό των δημοκρατών του Ιράν ενάντια στο τρομοκρατικό καθεστώς των μουλάδων, καταδικάζει τους βομβαρδισμούς των Τραμπ και Νετανιάχου όπως είχε κάνει με αυτούς του Ιούνη του 2025 σαν μία προβοκάτσια υπέρ του νεοχιτλερικού Αξονα Ρωσίας- Κίνας που ούτε τότε, ούτε τώρα δεν κάνουν την παραμικρή στρατιωτική κίνηση, έστω συμβολική, για να βοηθήσουν τους προστατευόμενους τους.