Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Δεν έχει σχέση με τις ντιρεκτίβες της ΕΕ αλλά με την Κίνα ο αντεργατικός νόμος του Μητσοτάκη

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΙΝΕΖΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ  

Όχι στην απόλυτη εξαθλίωση που φέρνει το σοσιαλφασιστικό σαμποτάζ της σύγχρονης βαριάς βιομηχανίας

Ένα από τα πολλά «επιτεύγματα» της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι και η σύμβαση για την προμήθεια τριών αεροσκαφών εναέριας επιτήρησης DA62 MPP προϋπολογισμού 23,3 εκ. ευρώ που υπογράφηκε στις 4/7 για λογαριασμό του υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας στα πλαίσια του προγράμματος ΑΙΓΙΣ (η συμφωνία έκλεισε στις 4/4). Η ενίσχυση της πολιτικής προστασίας με αεροσκάφη δεν είναι καθόλου κακό πράγμα, πόσο μάλλον για μία χώρα που μαστίζεται από τους μεγαλύτερους εμπρησμούς δασών στην Ευρώπη, και τους οποίους κυρίως σκοπεύουν να αντιμετωπίσουν σύμφωνα με την κυβέρνηση αυτά τα αεροσκάφη.

Τη φετινή χρονιά αλλεπάλληλα μπλακάουτ έχουν πλήξει μια σειρά περιοχές της χώρας, κυρίως νησιά, αλλά και την ίδια την πρωτεύουσα. Η επί 2,5 ώρες διακοπή του ηλεκτρικού σε αρκετές περιοχές του λεκανοπεδίου στις 22/8 προκάλεσε προβλήματα σε πάρα πολύ κόσμο (επηρέασε το 10% της ζήτησης σε όλη τη χώρα), ενώ το 34ωρο μπλακάουτ στην Ύδρα λίγες μέρες αργότερα στέρησε το νησί και από νερό.

  Όταν σήμερα μια πολιτική προσωπικότητα εξυμνείται από όλους τους ισχυρούς της γης, δηλαδή από όλους τους ιμπεριαλιστές, που σημαίνει ακόμα και από τους πιο φασίστες, αυτό σημαίνει οπωσδηποτε ότι κάτι πολύ βρώμικο συμβαίνει με αυτήν. Ο Μαντέλα είναι η πιο τυπική και ακραία εκδήλωση αυτού του κανόνα.

O Τραμπ μπορεί να είναι ένα ναζιστόμουτρο αλλά οι ΗΠΑ είναι ακόμα μια αστοδημοκρατική χώρα. Αντίθετα δηλαδή με τη Ρωσία, την Κίνα και τη Βόρεια Κορέα όπου οι πληθυσμοί δεν είναι σε θέση να ξέρουν τι γίνεται στον κόσμο επειδή οι σοσιαλφασιστικές δικτατορίες τους ασκούν απόλυτο έλεγχο στην ενημέρωσή τους, ο αμερικάνικος λαός έχει την πολιτική ισχύ να ξέρει αφού ο πουτινικός Κουίσλιγκ Τραμπ έχει την κυβερνητική αλλά όχι όλη την κρατική. Δηλαδή καθώς ούτε ο στρατός, ούτε η δικαστική εξουσία, ούτε πάνω απ όλα ο τύπος, είναι στα χέρια του. Έτσι η εξουσία Τραμπ διαρκώς φθείρεται. Γι αυτό το λόγο ο ρωσοκινεζικός Άξονας βιάζεται να αξιοποιήσει όσο είναι καιρός τις διευκολύνσεις που αυτή η εξουσία του κάνει σε διεθνές επίπεδο με αλλεπάλληλες προβοκάτσιες, προσφέροντας του χωρίς κόπο τις ενδιάμεσες παγκόσμιες δυνάμεις τύπου Ινδίας, Βραζιλίας και χτυπώντας τις εχθρικές του, με πρώτες την Ευρώπη και τον Καναδά, οι οποίες ως χθες ήταν οι καλύτεροι σύμμαχοι των ΗΠΑ.

 

Η κυβέρνηση Τρουντώ του Καναδά, που ανέλαβε το Νοέμβρη, επιδιώκει στενότερες οικονομικές και πολιτιστικές σχέσεις με τη σοσιαλιμπεριαλιστική Κίνα: μεγαλύτερη εξάρτηση του καναδικού κεφαλαίου από την κινεζική αγορά, περισσότερες κινεζικές επενδύσεις στον Καναδά, προσέλκυση μεγάλου κινέζικου τουρισμού και φοιτητόκοσμου κτλ. Αυτή όμως η ολοένα και στενότερη προσέγγιση έχει οδηγήσει έναν αισθητό περιορισμό των αστοδημοκρατικών δικαιώματων και ελευθεριών μέσα στη χώρα. Πρώτοι αποδέκτες αυτής της καταπίεσης είναι οι δημοσιογράφοι των πάμπολλων κινεζόφωνων μέσων που δραστηριοποιούνται στον Καναδά.

Όταν στα 1983 επί πρωθυπουργίας Α. Παπανδρέου μπήκε για πρώτη φορά ζήτημα επιστροφής στην Ελλάδα των γλυπτών του Παρθενώνα, πολλοί ήταν εκείνοι που ξεγελάστηκαν ερμηνεύοντας το γεγονός σαν μια προσπάθεια της χώρας να συνδεθεί με το χαμένο της πολιτιστικό παρελθόν. Αργότερα, όταν επί Σαμαρά εγκαινιάστηκε το νέο μουσείο της Ακρόπολης, ελάχιστοι κατάλαβαν ότι ήταν το πρώτο μουσείο στην ανθρώπινη ιστορία που δεν δημιουργήθηκε για να παρουσιάσει κάποια εκθέματα αλλά για να τονίσει αυτά που λείπουν και βρίσκονται σε ένα άλλο μουσείο, το Βρετανικό.

Το τελευταίο διάστημα ένα κύμα αυθαίρετων συλλήψεων και εγκλεισμών σε στρατόπεδα «αναμόρφωσης» σαρώνει την αυτόνομη περιοχή των Ουιγούρων του Σιντσιάνγκ στη ΒΔ Κίνα. Οι μουσουλμάνοι της περιοχής, που ανήκουν κυρίως στις εθνότητες των Ουιγούρων και Καζάκων, συλλαμβάνονται μαζικά και στέλνονται χωρίς να δικαστούν για βδομάδες, μήνες ή ακόμα και για χρόνια (υπάρχουν παλιότερες περιπτώσεις) σε κέντρα κράτησης μέσα στα οποία υπόκεινται σε βασανιστήρια, εξευτελισμούς και ανυπόφορα μαθήματα «αναμόρφωσης».

  Παντού η εργοδοσία  ποδοπατεί τα εργατικά δικαιώματα, άλλά μόνο στην COSCO οι εργαζόμενοι δουλεύουν σα δούλοι. Αυτό γίνεται γιατί τους αποικιοκράτες της COSCO τους καλύπτει  η κυβέρνηση, η αντιπολίτευση, τα δικαστήρια, η επιθεώρηση εργασίας, η ΓΣΕΕ και το ΠΑΜΕ.

Σε αυτήν εδώ την ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας αναδημοσιεύουμε ένα άρθρο του αυστραλού δημοσιογράφου Τζον Πάουερ από την South China Morning Post της 25/8. Το άρθρο περιγράφει τις φασιστικές επιθέσεις που δέχονται οι υποστηρικτές του δημοκρατικού αντισοσιαλιμπεριαλιστικού κινήματος του Χονγκ Κονγκ στο εξωτερικό.