Βαδίζοντας στα χνάρια των παλιών χίτλερ, οι πολιτικοί τους απόγονοι του άξονα Μόσχας-Πεκίνου εφορμούν για την κατάκτηση της παγκόσμιας ηγεμονίας ασκώντας παντού από όπου περνούν την πιο ακραία βία και τρομοκρατία απέναντι στους λαούς. Όπου όμως υπάρχει καταπίεση, εκεί προβάλλει και η αντίσταση. Οι λαοί εξεγείρονται ενάντια στους δυνάστες τους, τα εθνικά κράτη που δέχονται την επίθεση των ναζί αντιστέκονται θαρραλέα, συσπειρώνονται και καθυστερούν την προέλασή τους.  

Η Βενεζουέλα συγκλονίζεται για ακόμα μια φορά από ένα μαζικό δημοκρατικό κίνημα ενάντια στην όλο και πιο ανοιχτή δικτατορία που έχει επιβάλει στη χώρα η συμμορία Μαδούρο υπό τη στήριξη και καθοδήγηση του ρώσικου σοσιαλιμπεριαλισμού και των κινέζων συμμάχων του. Το καθεστώς είναι τόσο απομονωμένο από το λαό, που αν και ελέγχει πλήρως τον κρατικό μηχανισμό και την πλειοψηφία του τύπου, δυσκολεύεται να μαζέψει ακόμα και λίγες χιλιάδες οπαδών του ώστε να δώσει στην ανθρωπότητα έστω και μία εικόνα λαϊκής στήριξης. Έτσι απαντάει με το μόνο τρόπο που ξέρει, με τη βία και τις δολοφονίες των κρατικών και παρακρατικών του συμμοριών.