Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Είναι οι ρωσόδουλοι που σαμποτάρανε την Ελλάδα και φέρανε και συνεχίζουν να φέρνουν την πείνα και τη χρεωκοπία

Λυπούμαστε κύριοι οργανωτές του εθνικού μίσους, αλλά για μια ακόμα φορά η ΟΑΚΚΕ θα είναι έξω από το πανεθνικό μέτωπο που έχει κατασκευάσει σύσσωμο το πολιτικό καθεστώς  ενάντια στην ενωμένη Ευρώπη για το καλό τάχα του λαού και του έθνους, ιδιαίτερα για το καλό των φτωχών.

Το κύ­ριο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό της νέ­ας κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-Α­ΝΕΛ εί­ναι η ξε­τσί­πω­τη δου­λι­κό­τη­τα της στην που­τι­νι­κή Ρω­σί­α. Κε­ντρι­κό πρό­σω­πο αυ­τής της πο­λι­τι­κής εί­ναι ο υ­πουρ­γός Ε­ξω­τε­ρι­κών Ν. Κο­τζιάς, φί­λος του Ντού­γκιν, του θε­ω­ρη­τι­κού του ρώ­σι­κου νε­ο­χι­τλε­ρι­σμού και συμ­βού­λου του Πού­τιν.

Είναι αρκετά φανερό πια από την εξέλιξη των πραγμάτων ότι το σκάνδαλο Καλογρίτσα ήταν φτιαγμένο από την αρχή για να κρύβει το αληθινά μεγάλο σκάνδαλο που είναι το σκάνδαλο Σαββίδη, δηλαδή η παράδοση ενός από τους ελάχιστους πλέον τηλεοπτικούς σταθμούς της Ελλάδας, μιας χώρας της ΕΕ, στην αντιευρωπαϊκή νεοχιτλερική Ρωσία του Πούτιν, ή για να το πούμε ωμότερα σε έναν γκαουλάιτερ του Πούτιν στην Ελλάδα, ο οποίος θα έχει σα βάση και κέντρο της εξουσίας του το επίδοξο μεγαλύτερο χερσαίο λιμάνι της Ρωσίας στη Μεσόγειο, τη Θεσσαλονίκη.

Ένας νέος γύρος επίθεσης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εναντίον της πλειοψηφίας των δικαστών ξεκίνησε πρόσφατα γιατί το ΣτΕ επιχείρησε με μία απόφαση του να σταματήσει το καθεστώς της λεγόμενης «φορολογικής ομηρίας» προσώπων και επιχειρήσεων με ελέγχους από την Εφορία και τους φοροελεγκτικούς μηχανισμούς (ΣΔΟΕ, ΚΕΦΟΜΕΠ κλπ) που γίνονται αναδρομικά σε βάθος δεκαετίας μετά από συνεχείς παρατάσεις της παραγραφής που ισχύει από το νόμο και η οποία είναι συνήθως πενταετής.

Όποιος παρακολουθεί τις πολιτικές εξελίξεις με ανοιχτό μυαλό πρέπει να έφριξε τις τελευταίες βδομάδες. Οι σκανδαλοθήρες του ΣΥΡΙΖΑ, έτοιμοι σε κάθε παραμικρό παραστράτημα των αντιπάλων να σηκώσουν τη ρομφαία κατά της διαφθοράς, αποπνέουν τόση μπόχα και αποφορά, όσο ακριβώς είναι και το θράσος τους να ισχυρίζονται ότι η μπόχα έρχεται από αυτούς που πιάνουν τη μύτη τους.

Οι κυ­βερ­νη­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις στη δι­καιο­σύ­νη εί­ναι πρω­το­φα­νείς στη με­τα­δι­κτα­το­ρι­κή πε­ρί­ο­δο, και μας ει­σά­γουν ορ­μη­τι­κά στη σο­σιαλ­φα­σιστι­κή δι­κτα­το­ρί­α του ρω­σό­φι­λου μπλοκ.

Για πρώ­τη φο­ρά ε­πί κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-Α­ΝΕΛ :

Αντίθετα από αυτό που πιστεύουν πολλοί στην Ευρώπη ότι έχουμε να κάνουμε με μια κυβέρνηση ερασιτεχνών ιδεολόγων, οι άνθρωποι που έχουν έρθει στην εξουσία είναι επαγγελματίες προβοκάτορες και τα πάνε ως τώρα αρκετά καλά σύμφωνα με τη φύση τους και με τους βρώμικους στόχους που τους έχουν αναθέσει τα αφεντικά τους.

Φάνηκε σε πόσο βαθμό το φασιστικό μπλοκ ηγεμονεύει στη χώρα λίγες μέρες μετά την μεγάλη ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές ακριβώς τη στιγμή που οι περισσότεροι φιλελεύθεροι δημοκράτες μιλούσαν για την στρατηγική του ήττα και προεξοφλούσαν, μαζί με τις αγορές, την πραγματική άνοδο της ΝΔ στην εξουσία.

Με τον τρόπο που έκανε το διάγγελμα του για καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας, ο Μητσοτάκης είναι σαν να διάβασε ένα εγχειρίδιο φασιστικής δικτατορίας.

Μια δημοκρατική κυβέρνηση έχει δικαίωμα και πρέπει να επιβάλει τέτοια μέτρα καραντίνας προκειμένου μια θανατηφόρα επιδημία να μην σκοτώσει δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Εκείνο που δεν εχει δικαίωμα να κάνει είναι να αναγγείλει απαγορεύσεις όχι σαν εκπρόσωπος μιας δημοκρατικής κυβέρνησης αλλά σαν δικτάτορας. Είπε λοιπόν «εγώ αποφάσισα αυτά τα μέτρα» και όχι η κυβέρνηση, ή ένα υπουργικό όργανο, ή μια θεσμοθετημένη κρατική αρχή. Είπε ότι αφού αποφάσισε αυτός, ότι αποφάσισε οι πολίτες σαν άτομα πρέπει να υποταχθούν χωρίς καμιά αντίρρηση και καμιά διαφωνία, γιατί αυτό είναι το νόημα της ρητής απαίτησης του στο διάγγελμά του για υποταγή του ατόμου στο σύνολο, δηλαδή στην κοινωνία. Εδώ δηλαδή κοινωνία δεν είναι τα συλλογικά τυπικά ή και άτυπα όργανα της πολιτικής δημοκρατίας, όπως η κυβέρνηση, ή τα αναγκαστικά συλλογικά κρατικά όργανα της πολιτικής προστασίας, ή τα κόμματα, ή τα συνδικάτα, ή οι δημοτικές εξουσίες, ή οι όποιες ανεξάρτητες αρχές, ή ο τύπος από τα οποία δεν ανέφερε κανένα στην ομιλία του, αλλά το κράτος σαν ενσάρκωση της κοινωνίας αλλά και αυτό σαν αφαίρεση αφού γίνεται συγκεκριμένο μόνο σαν ο εαυτός του.

Όσο πλησιάζουμε στις εκλογές, που ετοιμάζονται το αργότερο για τον Μάρτιο του 2027 και το νωρίτερο τον ερχόμενο Οκτώβριο-Νοέμβριο, το διακομματικό καθεστώς βγάζει στο προσκήνιο τα πολιτικά “πυρηνικά όπλα” της ρώσικης υπερδύναμης, η οποία είναι και ο βαθύς καθοδηγητής του. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει καμία κίνηση του αυθόρμητου και αντιστάσεις τόσο των φιλοδυτικών, όσο και των εθνικιστικών αυτοδυναμικών τάσεων, κύρια μέσα στη ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ. Σημαίνει απλώς ότι η Ρωσία έχει πιασμένα όλα τα κομβικά πόστα στο πολιτικό σύστημα της ελληνικής άρχουσας τάξης προκειμένου να καναλιζάρει όλα τα ρεύματα προς την κατεύθυνση των συμφερόντων του ρωσοκινεζικού Άξονα.

Άλλωστε, οι άνθρωποί της σε ΝΔ (Καραμανλής Β΄, ο προστατευόμενος του τελευταίου και προαλειφόμενος για επόμενος αρχηγός Δένδιας και ο στρατηγικά ρωσόφιλος σε όλη του τη διαδρομή από το 1991 και μετά ακροδεξιός σωβινιστής Σαμαράς) και σε ΠΑΣΟΚ (ο πάντα ισχυρός στο παρασκήνιο Λαλιώτης) φροντίζουν να σκοτώνουν κάθε αντίσταση και να ετοιμάζουν τα πιο απίθανα εσωκομματικά και διακομματικά πραξικοπήματα και κολιγιές, προκειμένου το τελικό απόβαρο να βγαίνει πάντα θετικό για το Κρεμλίνο. Κι αυτό ειδικά σε μια περίοδο που η εξουσία του πουτινικού εγκάθετου Τραμπ στις ΗΠΑ έχει στην ουσία απονευρώσει κάθε αντίσταση των πολιτικών, οικονομικών και δημοσιογραφικών ερεισμάτων της αμερικανικής υπερδύναμης στη χώρα μας υπερ των φαιο-”κόκκινων” φίλων του ρωσοκινέζικου Άξονα.

Πρόσφατα είδαμε λοιπόν την ανακοίνωση των κομμάτων, του Τσίπρα (“Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη - ΕΛΑΣ”) και της Καρυστιανού (“Ελπίδα για τη Δημοκρατία”). Αυτά συνιστούν μια νέα ποιότητα σαπίλας ακόμη και για το ελληνικό ρωσόδουλο καθεστώς, με την έννοια ότι για πρώτη φορά η περιρρέουσα διεθνής ιδεολογική επέλαση του Άξονα (στον οποίο περιλαμβάνεται ως κομβική συνιστώσα και ο τραμπισμός) κάνει δυνατή τη δημιουργία κομμάτων χωρίς καμία πραγματική στοιχειωδώς δημοκρατική εσωτερική ζωή. Πρόκειται, ουσιαστικά για ομοιώματα πολιτικών κομμάτων τα οποία ταυτίζονται ως προς τις θέσεις και την πορεία τους με τις εύπλαστες και διόλου σταθερές ή αρχειακές θέσεις του εκάστοτε αρχηγού τους.